Á seinni hluta tuttugustu aldarinnar FÆÐING ANDSPYRNUHÓPS    Samkvæmt einni þjóðsögu varð andspyrnuhópur til á sólríkum morgni í maí þegar tilvonandi andspyrnumaður tók puttaling uppí bíl til sín þar sem hann var á leið til vinnu. Þau lentu í afar innihaldsríkum og spennandi samræðum sem varð til þess að hann keyrði framhjá vinnustaðnum og út í sveit, en þar ákváðu þau að fá sér langan göngutúr og héldu áfram að ræða málin. Þegar göngunni lauk tók hann upp gemsann og hringdi í yfirmann sinn, sagði honum að hann væri hættur og fargaði síðan símanum. Af þessu tilefni ákváðu þau að stofna byltingarsamtök á staðnum.   Vorið 1992 MÁLÞING Fyrsti stórfundur andspyrnuhópsins, sem fæddist í síðasta kafla, átti sér stað, samkvæmt sumum frásögnum, þegar sendifulltrúarnir hittust af tilviljun á veitingastað þar sem þau reyndu að komast undan því að borga, aðrir staðhæfa að þau hafi hist í leyfislausri næturheimsókn í sundlaug við dýrt hótel, meðan enn aðrir segja að þetta hafi ekki verið neitt meira en samtal milli starfsmanns á prentstofu og andspyrnumanns sem vildi fá fría prentun í skiptum fyrir sína aðstoð. Annars skiptir litlu máli hverjar kringumstæðurnar voru, allir eru sammála um að samkoma þeirra olli því að grundvallarreglur hópsins voru settar á blað:  Aldrei að vinna Ekki láta kaupa þig. Gerðu það sem þig langar mest að gera, ekki það sem þér er borgað fyrir að gera. Ef þú selur tíma þinn fyrir peninga við að gera eitthvað sem þér finnst ekki gefandi, ertu að selja líf þitt. Hvað í ósköpunum gætirðu keypt sem gæti mögulega komið í staðinn fyrir lífið sem þú hefur misst?   Það er munur á að lifa og að skrimta. Efnahagskerfi kapítalismans býður þér að skrimta og tekur líf þitt í staðinn. Kerfið lætur þig vinna að markmiðum annarra frekar en þínum eigin og fær þig til að kaupa hluti sem fjölmiðlar þeirra og auglýsingar telja þér trú um að þú þurfir á að halda.    Hvert og eitt okkar hefur aðeins stuttan tíma til að lifa og vera hamingjusöm á þessari jörðu. Mun lífið eins og þú lifir því í dag færa þér hamingju? Ertu að gera það sem þú gerir af því þér finnst það frábært eða af einhverri annarri ástæðu? Hvað í ósköpunum getur réttlætt að gera ekki það sem þig langar virkilega  að gera við líf þitt? Þú skalt, eftir fremsta megni, aldrei vinna fyrir stórfyrirtæki eða önnur utanaðkomandi öfl, gerðu það sem þig langar til að gera við líf þitt, fyrir sjálfa(n) þig. Aldrei að hvílast   Taktu ákvörðun um hvað þig langar til að gera og gerðu það! Ekki sitja og bíða eftir að það komi til þín, það mun örugglega ekki gerast. Ef þig langar í eitthvað, sama hvað það er, þá munt þú þurfa að ganga eftir því. Það er undir þér komið að finna út hvernig ... og láta verða af því.    Við höfum verið skilyrt til að sitja kyrr þegar við erum ekki að framfylgja skipunum. Þegar við erum ekki að vinna, eigum við að sitja þögul við sjónvarpið og meðtaka allt sem það sýnir eða að leika fyrirfram ákveðin (og gjörsamlega meinlaus) hlutverk sem áhangendur fótboltaliða eða tónlistar. En ef við eigum að finna hamingju í þessum heimi, þá verðum við að læra að taka okkar eigin ákvarðanir. Við verðum að berjast til að finna nýjar leiðir til að lifa, sérstaklega ef við eigum að losna úr viðjum markaðarins sem verslar með vinnukraft okkar. Við getum ekki bara hengslast og gert það sem okkur er sagt að gera milli þess sem við eltumst við afþreyingu og „frítíma,“ við verðum að finna upp okkar eigin hluti til að gera, við verðum að virka hvetjandi á okkur sjálf og aldrei að hvíla okkur frá átökunum sem felast í því að ná lífinu aftur. Það verður ekki auðvelt, en ef eitthvað er þess virði að berjast fyrir því er það eigin tilvera! Hækkaðu viðmiðin   Ef svolítið frelsi er gott, þá er mikið frelsi ennþá betra. Ef svolítil ánægja er góð, þá er mikil ánægja frábær. Við erum ekki sátt við það að þurfa að taka þeim brotabrotum af eigin vilja sem kerfið réttir að okkur af og til. Við viljum allt. Við viljum algjört vald á öllum þáttum okkar eigin tilveru, við viljum ekki aðeins fá að bragða, við viljum drekka í okkur hamingjuna og það magnaða frelsi sem þessi tilvera hefur uppá að bjóða; við viljum lifa lífi sem er jafn fullt af dirfsku og jafn stórfenglegt og það sem við lesum um í bókum. Við viljum hærri viðmið við viljum ekki að lífið fari framhjá okkur sem eitthvað þreytandi fyrirbæri, rétt eins og það hefur farið framhjá mörgum öðrum á undan okkur.   Fyrir þetta, þá erum við viljug til að leggja allt að veði, fyrir þetta erum við viljug til að berjast!  Þau sem voru viðstödd voru afar hrærð yfir þeirri hugmynd að gera engar málamiðlanir um hvað hjörtu þeirra þrá og hvað þau vilja gera við sinn tíma og síðan dreifðust þau um allan heim með það að markmiði að reyna að lifa án þess að láta undan (þegar grannt er skoðað þá fela flestar sjálfshjálparbækur gegn streitu nútímans í sér sömu skilaboð).     Haustið 1993 BÍÓHREKKURINN  Útsendarar CrimethInc andspyrnuhópsins klæddust starfsmannabúningum bíóhúsakeðju í Chicago, Illinois og gáfu vegfarendum 200 miða á sýningu kvikmyndarinnar Natural Born Killers. Þegar hópur af fólki, sem bæði tilheyrðu jaðarhópum sem notfærðu sér allt frítt og grunlausum bíófíklum sem gripu í alla afsláttarmiða, fór síðan að streyma að til þess að sjá fría sýningu, vildi yfirmaður bíósins loka og læsa öllum dyrum og heimtaði að fá vita hver stæði fyrir þessum hrekk. Þegar það var orðið ljóst að hópurinn hélt að yfirmaðurinn væri að svindla á þeim, urðu þau fjandsamleg og það rann upp fyrir yfirmanninum að það viturlegasta, sem hann gæti gert í stöðunni, væri að taka við þessum frímiðum og hleypa öllum inn. Þannig að slyppir og snauðir CrimethInc útsendarar gátu séð eina kvikmynd fyrir ekki neitt og gerðu nokkur hundruð vegfarendum einnig kleift að sjá hana og upplifa brot af róttækri aðgerð um leið.

Til baka í greinar