sumarið
1994
OPNUN Á FJÖLNOTAHÚSI
Andspyrnuhópur einn
setti upp skemmtilegt dæmi um sameiginlega rekið fjölnotahús. Húsið er starfrækt af ákveðnum kjarna af fólki
sem býr í því og gerir
sína hluti í samvinnu við samfélagið
í næsta nágrenni. Húsið býður uppá
sameiginlegt húsnæði fyrir allskonar verkefni: Food not bombs/Food not banks (sem bjóða heimilislausum
upp á fríar máltíðir), veitinga- og kaffihús, tónlistarsafn
og bókasafn, reiðhjólamiðstöð sem er frjáls til
afnota (í samvinnu við aðrar reiðhjólamiðstöðvar
sem eru víðsvegar
um borgina og bjóða uppá umhverfisvænan
samgöngumáta fyrir einstaklinga, þeim að kostnaðarlausu), aðstöðu fyrir listamenn
og hópastarf, framköllunarherbergi fyrir áhugafólk um ljósmyndun, tónleika- og æfingasvæði
fyrir hljómsveitir, svið til að
sýna kvikmyndir og leikrit, dagheimili
fyrir börn og jafnvel gufubað.
Auðvitað er allt þetta opið
almenningi og
skipulagt með almenningi á fundum skipulögðum með upplýst samþykki (consensus) að markmiði. Þarna
hafa verið margir sérstakir viðburðir, allt frá kvikmyndahátíðum til flippútgáfu af rómversku
hringleikahúsi með skylmingamönnum, búrum og gargandi áhorfendum.
Á undanförnum árum
hafa sambærileg fjölnotahús verið opnuð víðsvegar um heiminn.
Þessháttar
sameiginleg svæði hafa gert mörgu
andspyrnufólki kleift að lifa með
minniháttar útgjöldum og heimfæra
eigin farsæld upp á annað fólk
í stað þess að hugsa um eigin
rass á kostnað allra annarra, einsog búist er
við.
vorið
1998
BALLETHÓPUR ANDSPYRNU SÝNIR Í FYRSTA
SINN
Lítill her af einstaklingum,
sem klæddir voru fyrirferðamiklum búningum, sem skáru
nokkuð á sjónsvið þeirra, hentust óumbeðnir og óboðnir
inná svið meðan yfir stóð
sýning á „Raddir vorsins“ eftir Marcel Duchamp. Efnt hafði verið
til sýningarinnar fyrir sérfræðinga sem komu til
að taka þátt í árlegri ráðstefnu á vegum „Journal of Atomic Scientists.“
nóvember
1999
STOKKHÓLMSAÐGERÐIN
Verkalýðsfélög
sænskra ríkisstarfsmanna hafa, á hverju ári, sérstaka daga
þar sem
sjálfboðaliðar vinna launalaust með öðru vinnandi fólki
til að sýna
fram á hversu mikið gæti áunnist
ef ríkið gæfi þeim meira
til að vinna
úr. Af fullkomnu
skilningsleysi á markmiðum verkafólksins tilkynnti lögregluembætti Stokkhólms að það mundi hafa
sérstakan „Öruggan Stokkhólmsdag“ þar
sem allt lið lögreglunnar væri tiltækt á götum borgarinnar, bæði þeir sem
áttu vakt og þeir sem
áttu frí. Tilgangurinn var að sýna fram
á að enn harðara lögreglueftirlit myndi einhvernveginn gera borgina
að öruggari og vinalegri stað.
Haldinn var
sérstakur fundur hjá sænsku hluta
CrimethInc. andspyrnuhópsins og í kjölfarið var herjað
á búningaleigur til að setja næstum
tvo hundruð „lausamennsku lögregluþjóna“ í einkennisbúninga í tilefni dagsins. Þessir CrimethInc. löggur
gengu í störfin við hliðina á opinberu
löggunum, sektuðu vegfarendur fyrir fáránlegustu lagabrot og skrumskældu venjulegan yfirgang lögreglumanna. Með hegðun sinni ýttu
þeir undir gremju og
óþol almennra borgara gagnvart því að vera
umkringdir meira lögregluliði en venjulega og þessi pirringur
gerði að engu það hátíðlega
andrúmsloft sem lögregluembættið hafði viljað ná fram
með uppákomunni. Þegar leið á daginn
gerði lögreglan sér grein fyrir
því að það
voru ekki aðeins löggur á frívakt sem
voru aukalega með þeim í liði,
heldur einnig fölsuð eintök, en einnig að handtaka
vandræðagemlinganna var varasamt, því það
gæti leitt til spurninga um lögmæti þess að
hafa frívaktarfólk á vakt. Í staðinn reyndu þeir að
reka þá burt með hótunum. En hótanir fengu platlöggurnar ekki burt
og reiði lögregluþjóna fór vaxandi þangað til ein platlöggan
reyndi að framkvæma borgaralega handtöku á aðstoðarvarðstjóra fyrir að brjóta
umferðarlög. Við þessa ögrun réðist
lögreglan með kylfur á lofti á lögreglusvikarana sem
voru fljótir að hverfa innan
um aðra einkennisklædda, þangað til að
enginn gat greint milli þeirra og
ekta lögregluþjóna. Lögregluþjónunum var mikið í mun að
refsa óvinum sínum fyrir niðurlæginguna
og í blindri
heift réðust þeir hver á annan,
með táragasi og að lokum
skotvopnum. Allt í allt særðust þrjátíu
og sjö
lögreglumenn og sex CrimethInc útsendarar.
Dómari
úrskurðaði að það væri ólöglegt
að hafa lögreglumenn
á frívakt í vinnu og sleppti
andspyrnufólkinu. Um leið áminnti hann
lögregluembættið harkalega,
en innan þess var innra skipulag
farið til fjandans sökum uppákomunnar. Vegna þrýstings frá almenningi
skar síðan ríkisstjórnin niður framlög til lögregluembættisins,
í stað þess að hækka þau
eins og
vonir stóðu til.
