Expect Resistance, a field manual
Crimethinc. Ex-Workers‘ Collective
2008
Nýjasta stóra bók anarkistanna sem saman kalla sig
Crimethinc og forðast eins og heitan eldinn að kenna sig við anarkistafræði
heldur anarkistalíf, er einskonar lifandi lýsing á því að upplifa þær pælingar
sem settar voru fram í bókinni „Days of War, Nights of Love (íslenska útgáfan
heitir „Dansað á Ösku Daganna, bók um byltingu hins daglega lífs“).
Expect Resistance segir þrjár sögur sem elta hver
aðra gegnum bókina og aðgreina sig með letur-og litabreytingum. Ein sagan segir
af einstakling sem lærir að frelsa eigin tilveru frá framabraut í starfi sem
ekkert gefur, með varfærnum kynnum af aktivistum sem leggja alla sína orku í
félagslega byltingu.
Frásögnin er stöðugt brotin upp með hugleiðingum
um og ádeilu á það líf ímyndarinnar sem menningarheimur samkeppni og markaðar
hefur skapað manneskjum og allur hinn vestræni menningarheimur er byggður á.
Ein vinkona mín lýsti upplifun sinni af lestri bókarinnar þannig að „loksins
skildi hún það sem Daníel var alltaf að segja“ en það var einn vinur okkar sem
hafði oft verið að fræða hana um pólitískt ástand heimsins útfrá hans vinstri-
og anarkísku viðhorfum og sjálfsmenntun en ekki tengt það við líf hennar.
Mín fyrstu viðbrögð þegar ég hóf lesturinn var „ó
nei ekki meira af ofurrómantík byltingar þess að stinga af að heiman og stökkva
í staurblankt ferðaleg út í buskann.“ En það viðhorf mitt datt fljótlega upp
fyrir þegar ég kom eilítið lengra inn í bókina. Mæli samt með að „Expect
Resistance“ sé lesin í áföngum. Hún hamrar á uppreisn einstaklingsins í
menningarheimi fjöldans, á uppreisn hinnar villtu ástar í heimi þar sem ástin
er markaðssett, á uppreisn þeirra lífsþyrstu í auglýsingaheimi falskra loforða
... uppreisn aktivistans og uppreisnarseggsins gagnvart doða og þreytu þeirra
sem hafa gefið upp vonina. Gullfallegur texti og afar hvetjandi en ekki þegar
ég er þreyttur eftir langan vinnudag ... hafandi ekki meðtekið rómantík þess að
eiga hvergi heima (eða verandi of gamall til þess) og láta vaða út í ómælda
djúpu laugina eins og enginn sé morgundagurinn.
Ekki að ég sé ekki lengur á því að lífinu,
samfélaginu og heiminum sé viðbjargandi og sé þess virði að berjast fyrir. Ég
geri það bara hægt og rólega, á hverjum degi og ætla að halda áfram að gera það
alla mína ævi.
„Expect Resistance“ er mér mikill innblástur á
köflum en hefði verið mér mikill innblástur í heild sinni hefði ég fundið hana
fyrir tuttugu árum. Hún hefði getað haft afgerandi áhrif á líf mitt þá og í
raun er það synd og skömm að bækur af þessu tagi séu ekki á öllum bókasöfnum
(við erum að vinna í þessu) þannig að fólk almennt sé stöðugt að rekast á þær.
Crimethinc og aðrir anarkistar eru þegar búnir að hafa yndislega óafurkræf
áhrif á líf mitt og halda áfram að gera það í hvert sinn sem ég kemst við tæri
við ferskar hugmyndir og ferska nálgun á gamlar hugmyndir. Pælingarnar í „Expect
Resistance“ eru ekki alveg að sprengja upp heimssýn einstaklings sem er
anarkisti fyrir en er samt innblástur því tilveran hlyti að vera farin að missa
marks ef ég væri hættur að finna fyrir innblæstri frá útgáfum annara anarkista.
Mæli sterklega með þessari bók fyrir fólk í
róttækum pælingum sem hefur ekki orku í að lesa stjórnfræðileg rit um nálgun
anarkismans á lífið og tilveruna ... eða til að fá aðra nálgun á gagnrýni
anarkista á menningarheim vorn.
Sh jan 09
