Hvað er Anarkismi? Útgáfa Bókasafn Dreifing Hafa Samband
Fréttir / Uppfærslur Greinar Bækur um Anarkisma TenglarMyndir

The Art of the Siesta

Thierry Paquot

Marion Boyars Publishers (www.marionboyars.co.uk)

2005

Höfundur er franskur heimspekingur og ţetta er ţýđing úr frönsku. Paquot byrjar á hógvćrum vangaveltum um gildi ţess ađ stela stund og stund úr deginum fyrir sjálfa/n sig og hvílast og láta sig dreyma í stađ ţess ađ jafngilda lífiđ atvinnu. Síđan fer hann í stuttan kafla ţar sem hann rekur birtingarmyndir síestunnar í hinum og ţessum ţekktum málverkum.

Ţegar lengra kemur í hugleiđingum hans útfrá hlutverki síestunnar í daglega lífinu verđur hann pólitískari og rekur hvernig ríki og kapítalisminn fóru ađ ţví ađ stela tímanum úr lífi fólks međ innsetningu reglulegs vinnutíma og klukkukerfa ţannig ađ vinnandi fólk situr uppi međ ţađ ađ hafa nćsta litla stjórn á eigin lífi. Hann kvótar Lewis Mumford sem benti á ađ helsta uppfinning iđnvćđingarinnar er ekki gufuvélin heldur klukkan. Frá ţrettándu öld og fram á fimmtándu öld tóku allar borgir og bćir hins kristna heims upp bćjarklukku (kirkjuklukku vel ađ merkja) sem agađi hinn mennska ryţma hjartans, öndunar og hegđunar yfir í einsleitan og absúrd vinnustađaryţma. Í stađ ţess ađ sofna og vakna međ hćnsnunum á vetrarnóttum varđ mađurinn bundinn klukkunni.

Í framhaldi af ţessu hellir Paquot sér út í harđa gagnrýni á hin fölsku verđmćti efnahagskerfa sem byggja á söfnun kapítals. Verkin verđa stöđugt minna virđi ţví ţau virđa ekki verkamanninn, efnahagskerfiđ tekur honum einungis sem hluta af jöfnunni fyrir aukningu kapítals. Eymd verkafólks og úrgangur eru almennt talin til afleiđinga framleiđninnar en Paquet segir framleiđnina byggđa á undangenginni menningarlegri eyđileggingu eđa  - kvótar Ivan Illich – sköpun vanverđmćta (disvalue).  Ađ ţvinga almenning til ađ ađlaga tilveru sína tímaplönum og vélrćnum tíma til ađ hámarka verđmćtasköpun a la kapítalismi, er árás á líf ţeirra og eyđilegging á raunverulegum verđmćtum. Útfrá ţessu eru allar helstu hugmyndir okkar um framfarir absúrd.

Paquet vísar til margra speking og bóka sem fjalla um ađ bjarga rólegheitunum sem gera fólki kleift ađ finna fyrir ţví ađ vera á lífi, ţannig ađ róttćka bókaorminn kitlar í puttana.

Hann heldur gagnrýni sinni á nútímasamfélagiđ áfram međ hugleiđingum um einsleitni og setur fram mjög áhugaverđa punkta um hvernig stöđugleiki sé í raun frávik ţegar kemur ađ samfélögum manna: „ţađ sem flestar útópíur flaska á er m.a. ţessi vanhćfni til ađ sćttast viđ fjölbreytilega hegđun og ţar af leiđandi hvetja til allrar mögulegrar tímahegđunar sem hćgt er ađ ímynda sér.“

Í lokakaflanum veltir hann fyrir sér síestunni sem formi andspyrnu gegn ţessum ţjófnađi á lífinu úr tilverunni. „Ég ađhyllist fjölbreytni, ánćgju ţess „ađ vera,“ auđlegđ ţess ađ umgangast fólk, hamingju ţess ófullkomna, ţess óörugga, áhćttunnar, hins óstöđuga, hins hćttulega, hins ófullkomna ... framtíđin á ađ vera ófullkomin, rétt eins og samtíminn, okkar samtími er oft skilyrtur og ekki alltaf einfaldur ... ţú sérđ útfrá ţessu sjónarhorni ađ ţađ ađ taka sér tíma er úrslitaatriđi og gefur ákvörđunarvald. Ţessvegna er síestan andspyrnuform, hún er afstađa og stefna.“

The Art of the Siesta er lítiđ og skemmtilegt safn af hugleiđingum og miklu róttćkari en ég bjóst viđ ţegar ég hóf lesturinn. Hún vísar líka til annara rita sem hćgt er ađ leita uppi sem ítarefni til ađ skilja betur kúgun okkar daglega lífs.

sh

 

Til baka í umfjallanir